Hespê Troyayê: Xapandina Sor

Derbarê Berhemê De

Ev ne teswîra hespekî ye ku ji dar hatiye çêkirin; ev xwîna ku di xwînhêneran de diherike ya wê ramana mirinê ye ku medeniyetek hilweşand. Ya ku em dibînin bedena hespekî nîne, lê çemek agir e. Her xêzek sor xwînhênera xwîna ku dê were rijandin, agirên ku dê bajarê bigirin û dilsoziya tolhildanê ye. Xêzên reş û stûr ên ku van xêzan li hev digirin, skeleta darîn ya vê diyariya mirinê ne; avahiya tarî ya ku sirreta tirsnak û leşkeran di xwe de vedişêre. Serê hespê wekî mûhrek şerê stîlîze bûyî ye. Spîrala hîpnotîk a di çavê de ew meraqê mirinê ye ku Troyayiyan dikişîne; ew virê balkêş ku aqil û mantiq têne nehêlan. Ev maskek e ku wekî lûtfa xwedayan xuya dike lê bi rastî plana herî bêrehm a aqilê mirovan di xwe de digire. Xelekên bi teşe û rengê tarî yên li milê çepê wêneyê, ew dîwarên Troyayê yên mezin ên ku tê gotin ku nayên derbas kirin in. Ew parastinek kevirî ne ku salan li hemberê hêza zorê sekinî, hêza erdê û dîrokê temsîl dike. Û niha, li binê wan dîwaran, ev heyberê agirî radiweste, ne bi hêza zorê lê bi aqil û fêlbaziyê li wan meydanê dide. Ev berhem ne dema herî dengdar a şerê dibêje, lê dema herî bêdeng û herî xeternak. Ev destpêka wê şevê ye ku diyariyê tê hundur, derî tên girtin û bajarê ku bi serkeftinê serxweş e, bi destên xwe xencerek di dilê xwe de dike.