Portfolyoya Farqînê

Derbarê Berhemê De

Ev ne tenê wêneyê bajarekî ye; ev portreya ruhê nemir ê şaristaniyeke hezar salî ye ku li ser kevir û avê hatiye kolandin. Di dilê wêneyê de Pira Malabadê dirêj dibe ku wekî zanyarekî dîrokê yê westiyayî lê serbilind radiweste. Ew kemera mezin, ne tenê derbasgehek e ku du aliyan digihîne hev, deriyekî demê ye ku me dibe serdema zêrîn a vî bajarî. Dema ku lingên wê li avên honik dide, laşê wê bi faîqiya hilgirtina barê gelek sultan, artêş û karwanan dibiriqe. Şikeftên ku di zinaran de hatine kolandin, pistepista niştecîhên yekem ên van axan vedişêrin, avahiyên kevirî jî wekî hêlîna eyloyan bi zinarên asê ve girtine. Mîmariya zarîf a Mizgefta Selahaddîn Eyyûbî, delîla wê ye ku bawerî û huner di vê erdnîgariya dijwar de çawa kulîlk vekirine. Lê di nava vê senfoniya kevirê zêrîn û ava turkuaz de, detayek heye ku wekî sirekê dibiriqe: Deriyê sor. Ev derî, li hemberî bêdengiya sar û bi rûmet a kevir, qîrîna jiyan, azwerî û ruhê mirovê zindî ye. Hunermend di vê berhemê de, ne tenê dîmeneke xweşik pêşkêşî me dike; portreya ruhê bajarekî xêz dike.