Mezopotamya: Yek Ax, Mîxferên Cuda

Derbarê Berhemê De

Ev berhem destana bêdawî ya Mezopotamyayê ye; ew axa pîroz ku şaristanî lê ji dayik bûye, lê di heman demê de gelek şaristanî lê hatine binaxkirin. Ev şerker ne leşkerên artêşekê ne; ew ruh in ku ji rûpelên cihêreng ên dîrokê qut bûne û li heman asoya bi xwîn gihîştine hev. Fermandarê ku li refa pêş bi mîxfera xwe ya pola û pelerîna xwe ya sor dimeşe, rengvedana her pêla ku ji Rojava li van axan xistiye ye. Ew, hirsê Îskender, dîsîplîna Romayê, serhişkiya Xaçperestan e. Nêrînên wî, biryardariya sar a îradeyekê hildigire ku hatiye pergaleke nû ava bike, ya kevn dagir bike. Şûrê di destê wî de ne tenê çekek e, pênûsek e ku dê dîrokê ji nû ve binivîse. Yên ku hemen li pişta wî, bi sarik, zirx û nêrînên xwe yên bi hêrs radiwestin, ruhê qedîm ê vê axê ne. Ew, faîqiya Sûmer, hêza Babîl, asaleta Persan in. Ew hem xwediyên esil ên axê ne hem jî fatihên beriya niha ne. Ew rûyên cihêreng ên ruhê şerker ê Mezopotamyayê ne; yek diçe, yek tê lê şûr dest diguherin û heman axê bi xwînê av didin. Zemîna bin lingên wan, ne bi heriyê, bi xwîna serdeman hatiye strandin. Bajarê ku li paşxaneyê dişewite, mîrasa ku li pey xwe hiştine ye: Ev berhem, rastiya trajîk a Mezopotamyayê ji me re vedibêje: Li van axan aşitî, tenê bêhnvedaneke kurt e ku ji şerekî derbasî yê din dibe.